Als woorden soms genoeg waren..

Want wat ben ik lang weggeweest. Beschamend lang. Waar ik precies aan het rondhangen was vind ik zelf ook een verdomd goede vraag. Ik ga voor een mix tussen nachtelijke feestjes, je pyjama als een compleet huis zien en ja, ook ik moest me toegeven aan het doen van nuttige dingen.

Nuttige dingen brengen je ergens, in ieder geval, dat is de bedoeling uiteraard. Mij liet het landen oversteken, culturen overgaan, grenzen verleggen. Een kleine twee weken geleden heb ik Nederland verruild voor Malta. Mijn lesrooster is veranderd in een stage van vijf maanden als Wedding Planner, wat mijn ‘schoolbank’ praktisch gezien overal en nergens maakt.

Mijn bed, wat bestaande is uit vele malen rondjes ijzer en een lapje stof, doet prima zijn werking. Dan wel niet als bed, maar het moet vast érgens goed voor zijn. Bij elke (kleine) wilde woel of draai springt de veer enthousiast mee, waarschijnlijk om mijn rug te laten weten dat ze er ook gewoon gezellig bij zijn. Kleine feestmonsters. Evenals de koude, gele douche die je viezer laat voelen dan schoon; je eerste appartement is niet altijd een feest. Gelukkig hebben we een voorraad aan feestkaarsjes voor als de stroom weer eens uitvalt. Sfeer moet je zelf maar (noodgedwongen) maken.

Het is nu waarschijnlijk wel duidelijk dat ik de Maltezen niet de hemel in prijs over lijfvriendelijke bedden, fijne douches en stroom waar je trots op kan zijn. Wat ze daar in tegen wel kunnen, en wat me daarbij ook zeer kleine-meisjes-achtig gelukkig maakt, zijn de lieflijke kerstlampjes die flikkeren in de Maltese straten. Zuinig kennen ze hier niet. Het woord weinig staat al helemaal niet in het woordenboek. Elk lampje dat ik zie, verzacht de pijn van het feit dat ik geen sneeuw zal zien deze winter. Maar hey, een zonnebril dragen met Kerstmis heeft ook zo zijn charmes, toch?

large

Dus, hoe erg gaan jullie genieten van je warme douche vanavond?